مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم
+ میگفت که حتماً سعدی وقتی این بیت رو میگفته ساعتها و روزها زار زار گریه کرده.
آخه چقدر غم. چقدر مصیبت. آدم سرطان میگیره.
برچسب:
نویسنده: هستی رجبی
تاريخ: سه
شنبه
5 ارديبهشت
1396 ساعت: 9:12
